خداحافظ ای بزرگ مرد !
فصل ۲۰۰۹ـ۲۰۱۰ هم با تمام فراز و نشیب هایش به پایان رسید و اینتر تمام جامهای را یکی پس از دیگری فتح نمود و بر بام فوتبال جهان ایستاد. اینتر با بازی های خوب و نمایشی دلچسب با خوزه مورینیو گویا به آخر خط رسیده است. همان دیروز بود که مانچینی را بیرون کردیم و آقای خاص فوتبال جهان جایگزین وی شد. وی که به راستی در نوع خود گونه منحصر به فردی به شمار میرود و هدفش آرزوی ۴۶ ساله مان بود. وی در دو سال حضور در جوزپه مه آتزا خدمات شایانی به مجموعه اینتر نمود و از یک تیم بی انگیزه به ویژه در رقابت های اروپایی یک تیم تشنه برد و موفقیت ساخت. ذهنیتی نوین در اینتر ایجاد کرد و به ۴۶ سال صبر میلیون ها هوادار پایان دارد.
در مجموع مورینیو تیم اینتر را یک بار قهرمان اروپا ٫ دو بار قهرمان ایتالیا و فاتح اسکدتو ٫ یک بار قهرمان جام حذفی و یک بار فاتح سوپر کاپ کرد. افتخاراتی که برگی زرین بر دفتر خاطرات اینتر افزود و آرزوی هر اینتری تکرار آن است. مورینیو با همه جنجالهایش و با همه طعنه هایش دیگر کارش را در ایتالیا و شهر میلان به پایان رسانده و دیر یا زود سرمربی رئال مادرید اسپانیا خواهد شد. وی که از نظر خلق و خو خاص است و شکافتن شخصیت بزرگ وی که یک مدیر کامل و یک مرد بزرگ است از حوصله این متن حقیر خارج است و اما در پایان باید برای همه این زحمات از وی که اسوه جاه طلبی و نماد پیشرفت است تشکر کنیم. تو که مهمترین دغدغه ات پیروزی بود و تاریخ به درستی از تو یاد خواهد کرد. تو که برای هر زهری پاد زهری هم داشتی. تو که هیچگاه فرزندانت را تنها نمیگذاشتی و همچون یک پدر در مراقبت کوچکترین کوتاهی نمیکردی. تو که به اینتر و لباس مقدسش عشق میورزیدی. تو که در در قلب تک تک ما جای داری و همیشه به یادت خواهیم بود و در آخر بدرود خوزه بدرود مورینیو بزرگ بدرود ..!؟
