فوتبال کشورم مثل ایده برگشتن به این کشور برای زندگی هیچ علاقه‌ای در من ایجاد نمی‌کند. شاید یک روزی برگردم تا مربی تیم ملی شوم، اما آن زمان باید خیلی پیر شده باشم و هفتاد ساله داشته باشم.  اینتر هم‌چنان تیم صدرنشین سری آی ایتالیا است، اما با این همه به نظر می‌رسد که سر مربی این تیم، خوزه مورینیو، هم چنان فکر می‌کند که کسی قدرش را در ایتالیا نمی‌داند، او در گفت و گویی با روزنامه پرتغالی رکورد این موضوع را مطرح کرده است. او گفته است «در سری آ بیست مربی وجود دارد که 18 تایشان ایتالیایی هستند، یکی هم نیمه ایتالیایی و نیمه برزیلی است (لئوناردو مربی تیم میلان که در واقع کاملا برزیلی است) و تنها یکی خارجی است. وقتی برای بهترین مربی سال رای‌ گیری کنند که تا یک ماه دیگر خواهد بود مطمئنم که من جز بهترین‌ها نخواهم بود. حتی ممکن است آخر هم شوم. اگر بخواهم یک رای بیاورم احتمالا خودم باید به خودم رای بدهم.»

مربی نراتزوری‌ها بعد هم از کشور مادری‌اش، پرتغال، گله کرد که چرا قدر موفقیت‌های اخیرش را نمی‌دانند. در یک کشوری که اصلا وسعتی ندارد، مردم باید قدر همان معدود کسانی که موفقیت کسب کرده‌اند را بدانند. دوستانم به من خبر داده‌اند که وقتی در تلویزیون پرتغال بازی‌های اینتر را پخش می‌کنند صدا را تا جایی که می‌توانند کم می‌کنند. من می‌بینم که در ایتالیا چطور قدر [کارلو] آنچلوتی که در چلسی مربیگری می‌کند را می‌دانند، می‌بینم که چطور به خاطر [جیووانی] ترپاتونی و حذف ایرلند عصبانی می‌شوند و چطور برای پیشرفت‌های [فابیو] کاپه لو  در تیم ملی انگلستان خوشحال می‌شوند. اگر بخواهم رفتارهای این ملت را با رفتارهای مردم سرزمین خودم مقایسه کنم، نمی‌دانم بخندم یا گریه کنم. این «مرد ویژه» سپس در پاسخ به این سئوال که آیا ممکن است در آینده به کشورش باز گردد گفته بود. فوتبال کشورم مثل ایده برگشتن به این کشور برای زندگی هیچ علاقه‌ای در من ایجاد نمی‌کند. شاید یک روزی برگردم تا مربی تیم ملی شوم، اما آن زمان باید خیلی پیر شده باشم و هفتاد ساله داشته باشم.