اینترمیلان 4-3 سیه نا
پاتزا پاتزا پاتزا اینتر!
دقایقی قبل اینتر در یک بازی فوق العاده هیجان انگیز و تماشایی توانست بار دیگر غیر قابل پیش بینی بودن خود را اثبات کند و بازی 3-2 باخته را وقت های اضافی 4-3 پیروز شود. در شرایطی که بهترین های اینتر مصدوم بودند، سیه نا برای حفظ نتیجه دست به یک ضد فوتبال تمام عیار زده بود، سوت های پیاپی داور بازیکنان اینتر را عصبی کرده و یکی پس از دیگری کارت میگرفتند باز هم اینتر به بازی بازگشت و اثبات کرد چرا لقب پاتزا اینتر را یدک میکشد. این اولین باری نیست که اینتر دست به چنین کار عجیبی میزند و مطمئنا آخرین بار نیز نخواهد بود.
اینتر بدون داشتن بسیاری از بازیکنان اصلی خود با تاکتیک 2-4-4 پا به میدان گذاشته بود. سزار درون دروازه قرار داشت. مایکون، لوسیو، ساموئل و کاپیتان زانتی چهار دفاع اینتر بودند. تیاگو موتا، دژان استانکوویچ، وزلی اسنایدر و ریکاردو کوارسما خط میانی اینتر را تشکیل میدادند و زوج پاندف و میلیتو در خط حمله قرار داشت. اینتر بازی را نسبتا خوب آغاز کرد. بازیسازی اسنایدر از میانه میدان و حرکات گوران پاندف از عمق دفاع سیه نا صحنه های خطرناکی را به وجود آورده بود. تقریبا در اکثر حرکات اصلی اینتر ردپای پاندف به چشم می آمد. در حساس ترین موقعیت دقایق ابتدایی، پاندف در گوشه محوطه جریمه پس از دریبل زدن یکی از بازیکنان سیه نا توپ را با ضربه ای فنی به گوشه دروازه سیه نا شلیک کرد که عکس العمل تماشایی کورچی مانع از فرو ریختن دروازه این تیم شد. بهترین بازیکنان اینتر در این لحظات اسنایدر و پاندف و بدترین آنها میلیتو و موتا بودند. موتا اصلا نتوانسته بود جای خالی کامبیاسو را پر کند و مهاجمین سیه نا به راحتی از خط هافبک عبور کرده و به مدافعین اینتر میرسیدند. همین مسئله ناهماهنگی زیادی در خط دفاعی اینتر نیز به وجود آورده بود. میلیتو هم در جریان بازی کاملا گم بود و میتوان گفت اینتر 9 نفره بازی میکرد. حملات جسته و گریخته اینتر ادامه داشت و سیه نا سعی میکرد روی ضد حملات خطرناک ظاهر شود. تا اینکه در یکی از همین ضد حمله ها عدم پرس مناسب توسط خط هافبک کار دست اینتر داد. ماکارونه از میانه زمین به راحتی صاحب توپ شد، تا پشت محوطه جریمه اینتر پیش رفت و قبل از اینکه لوسیو و ساموئل بخواهند توپ او را تکل کنند با یک ضربه تماشایی از فاصله 25 متری دروازه اینتر را گشود. این گل که بر خلاف جریان بازی به ثمر رسید شدیدا بازیکنان اینتر را غافلگیر کرد. بعد از گل سیه نا پایه ریزی تمام حملات اینتر به اسنایدر سپرده شد و پاندف بر خلاف قبل چندان در جریان بازی دیده نمیشد. بازی ضعیف کوارسما هم خط هافبک اینتر را برای بازیسازی ضعیف کرده بود. در دقیقه 24 اسنایدر با یه پاس تماشایی میلیتو را در گوشه محوطه جریمه سیه نا صاحب توپ کرد. میلیتو که تا آن لحظه بازی بسیار ضعیفی از خود به نمایش گذاشته بود پس از دریبل کردن بازیکن پیش رو با یه ضربه استثنایی از زاویه بسته دروازه سیه نا گشود تا نشان دهد در بدترین شرایط نیز یک چهارچوب شناس بی نظیر است! گل تساوی میلیتو روحیه دوچندانی هم به او و هم به اینتر داد. میلیتو بیش از گذشته در حملات شرکت میکرد و به جای او پاندف کاملا از جریان بازی خارج شده بود! اسنایدر هم همچنان بازیسازی تمام حملات اینتر را انجام میداد. یکی از استراتژی های اینتر سانتر از جناحین بود که به دلیل بازی ضعیف کوارسما و سانترهای فوق العاده بی دقت مایکون نسبتا بی اثر شده بود. در نهایت یکی از همین سانترهای بی دقت گره بازی را باز کرد. توپ ارسالی از روی سر همه عبور کرد و پشت محوطه به استانکوویچ رسید، دژان خود را آماده شوت زنی کرد که با خطای شدید بازیکن سیه نا متوقف شد. موقعیت خوبی روی ضربه آزاد برای اینتر بدست آمد ولی زاویه کمی بسته بود. اسنایدر پشت توپ قرار گرفت و با یک ضربه آزاد تماشایی گل دوم اینتر را وارد دروازه حریف کرد. بازیکنان اینتر در حین شادی پس از گل پیراهنی را نشان دادند که روی آن نوشته شده بود "زود برگرد کریس". کریستین چیوو، دفاع چپ رومانیایی اینتر در بازی قبل مقابل کیوو از ناحیه سر مصدوم شد و جمجمه اش شکست. با وجود عمل موفقیت آمیز احتمالا به مدت طولانی از میادین به دور خواهد بود. تنها یک دقیقه پس از گل اسنایدر سیه نا روی اولین حمله خود به گل تساوی رسید. روی این گل ناهماهنگی وحشتناک در خط دفاع اینتر مشهود بود و اکدال در محوطه شش قدم بدون هیچ مزاحمتی توانست دروازه سزار را باز کند. اینتر دوباره مجبور بود برای پیروزی تلاش خود را آغاز کند. حملات اینتر در شرایطی انجام میشد که موتا اصلا نمیتوانست به درستی توپ پخش کند و کوارسما تقریبا تمام توپ هایی که از استانکوویچ میگرفت را هدر میداد. در دقایق پایانی نیمه اول بازی حالت ساکن به خود گرفت و مورینیو نیز پیش از به صدا درآمدن سوت پایان نیمه به رختکن رفت.
در آغاز نیمه دوم اینتر به کلی تغییر چهره داد. آرناتوویچ برای اولین بار میتوانست مورد محک جدی قرار بگیرد. مورینیو به دلیل مصدومیت دژان استانکوویچ به صورت اجباری او را تعویض کرد و به جای او جوان اتریشی اینتر وارد زمین شد. دیگر تعویض اینتر به میدان آمدن ساموئل به جای کوارسما بود. با حضور ساموئل کوردوبا به سمت چپ خط دفاعی رفت و زانتی به هافبک ها اضافه شد تا اینتر با تاکتیک 3-3-4 نیمه دوم را آغاز کند. اینتر بازی چندان هماهنگی را به نمایش نمیگذاشت و دفاع این تیم نیز آسیب پذیرتر از نیمه اول نشان میداد. عدم توانایی موتا در پوشش توپ های اول و متخصص نبودن کوردوبا در پست دفاع چپ راه را برای نفوذ سیه نا باز کرده بود. در آن طرف آرناتوویچ اولین بار بود در خط حمله اینتر قرار میگرفت و چندان با دیگر بازیکنان نراتزوری هماهنگ نبود. اولین حرکت جدی اینتر در نیمه دوم شوت از راه دور اسنایدر و ضربه ضعیف آرناتوویچ روی توپ برگشتی بود. آرناتوویچ بیش از گلزنی وظیفه موقعیت سازی برای دیگر مهاجمین اینتر را داشت که به دلیل عدم هماهنگی چندان موفق نبود، ولی کاملا پر تلاش ظاهر شد. حملات بی دقت و ضد حملات زهردار سیه نا ادامه داشت تا اینکه روی یکی از همین ضد حملات عدم دفع مناسب توسط مدافعین اینتر باعث شد توپ در محوطه جریمه به ماکارونه برسد و اون نیز بار دیگر دروازه اینتر را باز کند. با توجه به شرایط بازی به جرات میتوان گفت خوردن گل سوم کاملا حق اینتر بود. بلافاصله بعد از گل مورینیو بدترین بازیکن زمین یعنی تیاگو موتا را بیرون کشید، ولی به دلیل مصدومیت و محرومیت بازیکنان کلیدی تیمش مجبور شد به جای موتا یکی از بازیکنان تیم جوانان اینتر را وارد زمین کند! آلن استوانویچ جوان 19 ساله آکادمی اینتر که حتی کسی پست تخصصی او نمی داند وارد زمین شد و در خط هافبک اینتر قرار گرفت. استوانوویچ با وجود راست پا بودن مایل به چپ بازی میکرد. بر خلاف انتظار بعد از گل سیه نا اینتر بی خطر از چیزی بود که انتظار میرفت. ناهماهنگی بین بازیکنان اینتر، ضد فوتبال تمام عیار سیه نا و اشتباهات بی وقفه داور کاملا بازی را تبدیل به یک جنگ روانی کرده بود. بازیکنان سیه نا رو هر برخورد کوچک دقایق طولانی رو زمین می افتادند و داور هر گاه اینتری ها صاحب توپ میشدند اعلام خطا میکرد. اسنایدر پس از اعتراضات پیاپی از داور کارت زرد گرفت و انقدر این تصمیمات عجیب ادامه داشت که در یک صحنه چیزی نمانده بود مورینیو و بارزی از شدت عصبانیت وارد زمین بشوند! اینتر کاملا یک بازی عصبی ارائه میداد که کمتر اثری از بازی منطقی یک تیم بزرگ در آن یافت میشد. یا این شرایط دیگر طرفداران اینتر هم امیدی به زدن گل مساوی در این نداشتند و رکورد 7 سال شکست ناپذیری مورینیو در بازیهای خانگی در حال شکسته شدن بود. ولی بی دلیل نیست که به اینتر لقب پاتزا اینتر داده اند. دقیقه 88 ضربه آزادی از فاصله 30 متری برای اینتر بدست آمد. وزلی اسنایدر، زننده گل دوم و عصبی ترین بازیکن زمین پشت توپ قرار گرفت. انتظار نمیرفت اسنایدر در آن شرایط عصبی بتواند ضربه جالبی به توپ بزند ولی این بازیساز هلندی با یه ضربه استثنایی و غیر قابل مهار توپ را به تور دروازه سیه نا چسباند. در شرایطی که بازیکنان اینتر در پوست خود نمیگنجیدند مورینیو با فریاد آنها را تشویق به حملات بیشتر میکرد. بازی آغاز شد و 4 دقیقه وقت تلف شده باقی مانده بود. زانتی یک حرکت عمقی تماشایی انجام داد و با تکل از پشت مدافع سیه نا متوقف شد. این بار ضربه آزاد اسنایدر دقیق نبود و به بیرون رفت. لحظاتی بعد لوسیو توپ دیگری به سمت دروازه سیه نا فرستاد و میلیتو صاحب موقعیت شد. پاس زمینی او به پاندف رسید و این بازیکن مقدونیه ای با یک پاس تکضرب ساموئل جلو کشیده را در موقعیت تک به تک قرار داد. ساموئل نیز با یک ضربه دقیق به سبک مهاجمان حرفه ای چهارمین گل اینتر را به ثمر رساند تا شب عجیب و غریب افعی های مه آتزا کامل شود. ساموئل پیراهنش را درآورد و به آغوش طرفداران رفت، مورینیو و دیگر نیمکت نشینان اینتر شادی عجب و غریبی کنار زمین انجام دادند و تماشاگران بار دیگر شعار پاتزا اینتر را فریاد کشیدند. لحظاتی بعد از گل سوت پایان بازی هم به صدا درآمد تا اینتر در یک بازی عجیب و هیجان انگیز از یک شب سیاه یک خاطره باشکوه بسازد. طرفداران یووه و میلان که تا دقیقه 88 در پوست خود نمیگنجیدند احتمالا با دیدن نتیجه پایان بازی کاملا بهت زده شدند!
دقایقی قبل اینتر در یک بازی فوق العاده هیجان انگیز و تماشایی توانست بار دیگر غیر قابل پیش بینی بودن خود را اثبات کند و بازی 3-2 باخته را وقت های اضافی 4-3 پیروز شود. در شرایطی که بهترین های اینتر مصدوم بودند، سیه نا برای حفظ نتیجه دست به یک ضد فوتبال تمام عیار زده بود، سوت های پیاپی داور بازیکنان اینتر را عصبی کرده و یکی پس از دیگری کارت میگرفتند باز هم اینتر به بازی بازگشت و اثبات کرد چرا لقب پاتزا اینتر را یدک میکشد. این اولین باری نیست که اینتر دست به چنین کار عجیبی میزند و مطمئنا آخرین بار نیز نخواهد بود.
اینتر بدون داشتن بسیاری از بازیکنان اصلی خود با تاکتیک 2-4-4 پا به میدان گذاشته بود. سزار درون دروازه قرار داشت. مایکون، لوسیو، ساموئل و کاپیتان زانتی چهار دفاع اینتر بودند. تیاگو موتا، دژان استانکوویچ، وزلی اسنایدر و ریکاردو کوارسما خط میانی اینتر را تشکیل میدادند و زوج پاندف و میلیتو در خط حمله قرار داشت. اینتر بازی را نسبتا خوب آغاز کرد. بازیسازی اسنایدر از میانه میدان و حرکات گوران پاندف از عمق دفاع سیه نا صحنه های خطرناکی را به وجود آورده بود. تقریبا در اکثر حرکات اصلی اینتر ردپای پاندف به چشم می آمد. در حساس ترین موقعیت دقایق ابتدایی، پاندف در گوشه محوطه جریمه پس از دریبل زدن یکی از بازیکنان سیه نا توپ را با ضربه ای فنی به گوشه دروازه سیه نا شلیک کرد که عکس العمل تماشایی کورچی مانع از فرو ریختن دروازه این تیم شد. بهترین بازیکنان اینتر در این لحظات اسنایدر و پاندف و بدترین آنها میلیتو و موتا بودند. موتا اصلا نتوانسته بود جای خالی کامبیاسو را پر کند و مهاجمین سیه نا به راحتی از خط هافبک عبور کرده و به مدافعین اینتر میرسیدند. همین مسئله ناهماهنگی زیادی در خط دفاعی اینتر نیز به وجود آورده بود. میلیتو هم در جریان بازی کاملا گم بود و میتوان گفت اینتر 9 نفره بازی میکرد. حملات جسته و گریخته اینتر ادامه داشت و سیه نا سعی میکرد روی ضد حملات خطرناک ظاهر شود. تا اینکه در یکی از همین ضد حمله ها عدم پرس مناسب توسط خط هافبک کار دست اینتر داد. ماکارونه از میانه زمین به راحتی صاحب توپ شد، تا پشت محوطه جریمه اینتر پیش رفت و قبل از اینکه لوسیو و ساموئل بخواهند توپ او را تکل کنند با یک ضربه تماشایی از فاصله 25 متری دروازه اینتر را گشود. این گل که بر خلاف جریان بازی به ثمر رسید شدیدا بازیکنان اینتر را غافلگیر کرد. بعد از گل سیه نا پایه ریزی تمام حملات اینتر به اسنایدر سپرده شد و پاندف بر خلاف قبل چندان در جریان بازی دیده نمیشد. بازی ضعیف کوارسما هم خط هافبک اینتر را برای بازیسازی ضعیف کرده بود. در دقیقه 24 اسنایدر با یه پاس تماشایی میلیتو را در گوشه محوطه جریمه سیه نا صاحب توپ کرد. میلیتو که تا آن لحظه بازی بسیار ضعیفی از خود به نمایش گذاشته بود پس از دریبل کردن بازیکن پیش رو با یه ضربه استثنایی از زاویه بسته دروازه سیه نا گشود تا نشان دهد در بدترین شرایط نیز یک چهارچوب شناس بی نظیر است! گل تساوی میلیتو روحیه دوچندانی هم به او و هم به اینتر داد. میلیتو بیش از گذشته در حملات شرکت میکرد و به جای او پاندف کاملا از جریان بازی خارج شده بود! اسنایدر هم همچنان بازیسازی تمام حملات اینتر را انجام میداد. یکی از استراتژی های اینتر سانتر از جناحین بود که به دلیل بازی ضعیف کوارسما و سانترهای فوق العاده بی دقت مایکون نسبتا بی اثر شده بود. در نهایت یکی از همین سانترهای بی دقت گره بازی را باز کرد. توپ ارسالی از روی سر همه عبور کرد و پشت محوطه به استانکوویچ رسید، دژان خود را آماده شوت زنی کرد که با خطای شدید بازیکن سیه نا متوقف شد. موقعیت خوبی روی ضربه آزاد برای اینتر بدست آمد ولی زاویه کمی بسته بود. اسنایدر پشت توپ قرار گرفت و با یک ضربه آزاد تماشایی گل دوم اینتر را وارد دروازه حریف کرد. بازیکنان اینتر در حین شادی پس از گل پیراهنی را نشان دادند که روی آن نوشته شده بود "زود برگرد کریس". کریستین چیوو، دفاع چپ رومانیایی اینتر در بازی قبل مقابل کیوو از ناحیه سر مصدوم شد و جمجمه اش شکست. با وجود عمل موفقیت آمیز احتمالا به مدت طولانی از میادین به دور خواهد بود. تنها یک دقیقه پس از گل اسنایدر سیه نا روی اولین حمله خود به گل تساوی رسید. روی این گل ناهماهنگی وحشتناک در خط دفاع اینتر مشهود بود و اکدال در محوطه شش قدم بدون هیچ مزاحمتی توانست دروازه سزار را باز کند. اینتر دوباره مجبور بود برای پیروزی تلاش خود را آغاز کند. حملات اینتر در شرایطی انجام میشد که موتا اصلا نمیتوانست به درستی توپ پخش کند و کوارسما تقریبا تمام توپ هایی که از استانکوویچ میگرفت را هدر میداد. در دقایق پایانی نیمه اول بازی حالت ساکن به خود گرفت و مورینیو نیز پیش از به صدا درآمدن سوت پایان نیمه به رختکن رفت.
در آغاز نیمه دوم اینتر به کلی تغییر چهره داد. آرناتوویچ برای اولین بار میتوانست مورد محک جدی قرار بگیرد. مورینیو به دلیل مصدومیت دژان استانکوویچ به صورت اجباری او را تعویض کرد و به جای او جوان اتریشی اینتر وارد زمین شد. دیگر تعویض اینتر به میدان آمدن ساموئل به جای کوارسما بود. با حضور ساموئل کوردوبا به سمت چپ خط دفاعی رفت و زانتی به هافبک ها اضافه شد تا اینتر با تاکتیک 3-3-4 نیمه دوم را آغاز کند. اینتر بازی چندان هماهنگی را به نمایش نمیگذاشت و دفاع این تیم نیز آسیب پذیرتر از نیمه اول نشان میداد. عدم توانایی موتا در پوشش توپ های اول و متخصص نبودن کوردوبا در پست دفاع چپ راه را برای نفوذ سیه نا باز کرده بود. در آن طرف آرناتوویچ اولین بار بود در خط حمله اینتر قرار میگرفت و چندان با دیگر بازیکنان نراتزوری هماهنگ نبود. اولین حرکت جدی اینتر در نیمه دوم شوت از راه دور اسنایدر و ضربه ضعیف آرناتوویچ روی توپ برگشتی بود. آرناتوویچ بیش از گلزنی وظیفه موقعیت سازی برای دیگر مهاجمین اینتر را داشت که به دلیل عدم هماهنگی چندان موفق نبود، ولی کاملا پر تلاش ظاهر شد. حملات بی دقت و ضد حملات زهردار سیه نا ادامه داشت تا اینکه روی یکی از همین ضد حملات عدم دفع مناسب توسط مدافعین اینتر باعث شد توپ در محوطه جریمه به ماکارونه برسد و اون نیز بار دیگر دروازه اینتر را باز کند. با توجه به شرایط بازی به جرات میتوان گفت خوردن گل سوم کاملا حق اینتر بود. بلافاصله بعد از گل مورینیو بدترین بازیکن زمین یعنی تیاگو موتا را بیرون کشید، ولی به دلیل مصدومیت و محرومیت بازیکنان کلیدی تیمش مجبور شد به جای موتا یکی از بازیکنان تیم جوانان اینتر را وارد زمین کند! آلن استوانویچ جوان 19 ساله آکادمی اینتر که حتی کسی پست تخصصی او نمی داند وارد زمین شد و در خط هافبک اینتر قرار گرفت. استوانوویچ با وجود راست پا بودن مایل به چپ بازی میکرد. بر خلاف انتظار بعد از گل سیه نا اینتر بی خطر از چیزی بود که انتظار میرفت. ناهماهنگی بین بازیکنان اینتر، ضد فوتبال تمام عیار سیه نا و اشتباهات بی وقفه داور کاملا بازی را تبدیل به یک جنگ روانی کرده بود. بازیکنان سیه نا رو هر برخورد کوچک دقایق طولانی رو زمین می افتادند و داور هر گاه اینتری ها صاحب توپ میشدند اعلام خطا میکرد. اسنایدر پس از اعتراضات پیاپی از داور کارت زرد گرفت و انقدر این تصمیمات عجیب ادامه داشت که در یک صحنه چیزی نمانده بود مورینیو و بارزی از شدت عصبانیت وارد زمین بشوند! اینتر کاملا یک بازی عصبی ارائه میداد که کمتر اثری از بازی منطقی یک تیم بزرگ در آن یافت میشد. یا این شرایط دیگر طرفداران اینتر هم امیدی به زدن گل مساوی در این نداشتند و رکورد 7 سال شکست ناپذیری مورینیو در بازیهای خانگی در حال شکسته شدن بود. ولی بی دلیل نیست که به اینتر لقب پاتزا اینتر داده اند. دقیقه 88 ضربه آزادی از فاصله 30 متری برای اینتر بدست آمد. وزلی اسنایدر، زننده گل دوم و عصبی ترین بازیکن زمین پشت توپ قرار گرفت. انتظار نمیرفت اسنایدر در آن شرایط عصبی بتواند ضربه جالبی به توپ بزند ولی این بازیساز هلندی با یه ضربه استثنایی و غیر قابل مهار توپ را به تور دروازه سیه نا چسباند. در شرایطی که بازیکنان اینتر در پوست خود نمیگنجیدند مورینیو با فریاد آنها را تشویق به حملات بیشتر میکرد. بازی آغاز شد و 4 دقیقه وقت تلف شده باقی مانده بود. زانتی یک حرکت عمقی تماشایی انجام داد و با تکل از پشت مدافع سیه نا متوقف شد. این بار ضربه آزاد اسنایدر دقیق نبود و به بیرون رفت. لحظاتی بعد لوسیو توپ دیگری به سمت دروازه سیه نا فرستاد و میلیتو صاحب موقعیت شد. پاس زمینی او به پاندف رسید و این بازیکن مقدونیه ای با یک پاس تکضرب ساموئل جلو کشیده را در موقعیت تک به تک قرار داد. ساموئل نیز با یک ضربه دقیق به سبک مهاجمان حرفه ای چهارمین گل اینتر را به ثمر رساند تا شب عجیب و غریب افعی های مه آتزا کامل شود. ساموئل پیراهنش را درآورد و به آغوش طرفداران رفت، مورینیو و دیگر نیمکت نشینان اینتر شادی عجب و غریبی کنار زمین انجام دادند و تماشاگران بار دیگر شعار پاتزا اینتر را فریاد کشیدند. لحظاتی بعد از گل سوت پایان بازی هم به صدا درآمد تا اینتر در یک بازی عجیب و هیجان انگیز از یک شب سیاه یک خاطره باشکوه بسازد. طرفداران یووه و میلان که تا دقیقه 88 در پوست خود نمیگنجیدند احتمالا با دیدن نتیجه پایان بازی کاملا بهت زده شدند!
Inter 4-3 Siena
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم دی ۱۳۸۸ ساعت 1:55 توسط نستوه
|